De sleutel naar de deur van verandering, zit aan de binnenkant.

Archief

Nieuw in archief | Artikel overzicht
A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z |

2012-03-08

Zich vangen in het voorbeen!

19 februari 2012

Bij het  verruimen van de draf of de stap, bestaat het gevaar dat het paard zich met het achterbeen trapt in het voorbeen aan dezelfde zijde.

 

In de rijkunst horen we vaak dat het paard één of meerdere hoeven overstapt. Hiermee wordt bedoeld, dat de afdruk van het achterbeen zich voor de afdruk van de voorhoef  bevindt. Het paard stapt ruim over (voorbij het voorbeen)  

Een ruime stap is zeer gunstig. Het paard is soepel en loopt doorgaans ontspannen, waardoor het achterbeen ruim naar voren kan grijpen. Hierbij kan het paard zichzelf echter in het voorbeen aan de zelfde zijde trappen.

We zien dit verschijnsel veel bij jong paarden of paarden met een slechte of weinig balans.

Paarden lopen van nature op de voorhand met 3/5e deel van hun gewicht.

Dit heeft tot gevolg dat het voorbeen zwaarder belast wordt, waardoor het relatief langer op de grond blijft staan en dus ver onder het lichaam (naar achteren) wordt gebracht, voordat het opgetild wordt. Bovendien wordt het door de grote dragende en ondersteunende functie snel weer op de grond geplaatst. Hierdoor zal dit been (en schouder) geen grote ruimgrijpende beweging voorwaarts maken.

Het achterbeen daarentegen dat minder gewicht draagt, komt daardoor het (nog niet opgetilde) voorbeen tegen, vlak voordat deze opgetild wordt. Derhalve bestaat de kans dat deze in het voorbeen grijpt.

Het voorbeen is dus als het ware trager dan het achterbeen door de grotere gewichts-belasting.
Beslag kan dit verschijnsel (vooral bij jonge paarden) verergeren, doordat het ijzer het been zwaarder maakt. 

Tijdens de opleiding leert het paard zijn gewicht steeds meer naar de achterhand te brengen, waardoor de voorhand lichter (minder belast) wordt en het voorbeen c.q. schouder dus makkelijker en vrijer opgetild kan worden. Hierdoor kan het paard makkelijker en vrijer uit de schouder voorwaarts stappen/grijpen. (schoudervrijheid).

 

 

 


Bij de verruiming van de stap of draf is het dus van het grootste belang dat de verruiming voortkomt uit een actiever en draagkrachtiger achterbeen en niet uit een gewichts-verplaatsing naar de schouders (als gevolg van grotere stuwkracht en gebrek aan draagkracht) en een versnelling van de passen.
Met andere woorden gedurende de opleiding moet het achterbeen sterker en draagkrachtiger worden, wil het paard correct kunnen verruimen.

In de klassieke rijkunst laten we het paard met het binnenachterbeen in het spoor tussen beide voorbenen grijpen. Op die manier stapt het paard letterlijk onder zijn zwaartepunt, wat een goede balans waarborgt en voorkomt men het grijpen in het voorbeen,. Zeker wanneer het paard zich nog in een natuurlijk evenwicht beweegt (op de voorhand).

 

2013-11-24

Verhuizing!

24 november 2013

Beste mensen,

Circa anderhalf jaar geleden ben ik door Sonja en René met open armen ontvangen op de Maesberg. Zonder aarzeling hadden ze een plek voor me gemaakt en kon ik per direct met zes paarden bij hen terecht. Geweldig!

In deze afgelopen 20 maanden heb ik hele mooie en fijne ervaringen mogen genieten en veel nieuwe inzichten gekregen. Prachtige herinneringen kan ik meenemen: de gezellige trainingsweken in Duitsland, de vele cursussen die we samen organiseerden, de hypnose-opleiding die we gevolgd hebben, de vele gezellige trainingsuren in de knusse binnenbak en natuurlijk de geweldige opleiding die we op poten hebben gezet, het NOKR!

Na vele overdenkingen weet ik nu dat het tijd is om mijn gevoel te volgen en de volgende stap te zetten.

Daarom zal ik per 29 november a.s. mijn bedrijf verhuizen naar een prachtige nieuwe locatie, vlak bij mijn woonplaats Vierakker, bij Dressuurstal Seren in Vorden, Schuttestraat 10, 7251 MX Vorden.

Deze nieuwe stal is gelegen midden in het bos en is van alle gemakken voorzien.

  • twee overdekte rijhallen;
  • twee buitenrijbanen;
  • overdekte longeercirkel;
  • een galopbaan;
  • ruime paddocks en grote weides;
  • fijne stallen met een dik pak stro;
  • en een gezellige kantine voor de mens

Wat wil je nog meer?

Ook hier kan ik lesklanten en trainingspaarden ontvangen en cursussen organiseren.

Natuurlijk zal ik nog geregeld te vinden zijn op de Maesberg tijdens onze opleidingsdagen van het NOKR of andere evenementen, die Sonja en ik samen organiseren.

Op vrijdag 29 november zal Rik Steijn van "Stal Mansour" te Arnhem mijn paarden Saleroso, Unity, Popeye en Ladios verhuizen.

Ook Mantra zal zich op deze dag weer bij de kudde voegen, waar ik me heel erg op verheug.

Ik zie jullie allen graag binnenkort op mijn nieuwe plek in Vorden. Aarzel niet, ben je in de buurt, kom gezellig even langs!

2012-05-06

Verhuisd naar de Maesberg!

5 mei 2012

Op 23 april ben ik met mijn zes paarden verhuisd naar De Maesberg te Arnhem.

We zijn hier zeer hartelijk ontvangen en hebben een geweldig plekje gekregen op deze prachtige locatie.

Na de eerste week was ik al aardig geacclimatiseerd en had ik mijn draai weer gevonden.

Ook de paarden voelden zich al zeer snel op hun gemak. Tijdens de trainingen zijn ze bijzonder ontspannen en vertonen geen bijzondere stress.
Popeye en Ladios zijn inmiddels aan het wennen in de actiefstal. Sinds 3 mei gaan ze iedere dag enkele uren de kudde in om zo geleidelijk aan deze nieuwe "woonomstandigheid" te wennen.

Tot dusver verloopt de integratie in de kudde bijzonder harmonieus.

Heel grappig om te zien is hoe ze zich schouder aan schouder door de kudde verplaatsen en hoe  Popeye  zijn steun en toeverlaat Ladios, indien nodig, verdedigd.

's Middags gaan ze  met de "oude" kudde de wei in. Ook dat geeft ze veel rust en is een vertrouwde situatie.

Mantra is inmiddels erg verliefd geworden op Unity. Wanneer hij op het pleintje loopt, wijkt hij niet meer van haar staldeur.

Unity en Sander pakken de verhuizing bijzonder kalm op en vinden de wei echt een genot. Maar ook tijdens het werk, doen ze goed hun best.

Sander is een geweldig les- en leerpaard voor de lesklanten. Maar ook tijdens de trainingen geniet ik erg van hem. Ook Unity is een genot om mee samen te werken.

Sonja en René enorm bedankt voor jullie gastvrijheid!
  

2011-09-08

Verschil in perspectief!

8 september 2011

Zeven leerlingen maakten met hun meester ergens in het verre Oosten een ochtendwandeling.

In het prille zonlicht schitteren de dauwdruppels. Bij een grote dauwdruppel liet de meester halt houden. Hij schaarde de leerlingen zo rondom de druppel dat de zon erop bleef schijnen en vroeg hun toen welke kleur de druppel had.

Rood zei de eerste, oranje zei de tweede, geel zei de derde, groen zei de vierde, blauw zei de vijfde, paars zei de zesde en de zevende zei violet. Ze stonden verbaasd over deze verschillen, en aangezien ze er allen zeker van waren dat ze het goed zagen, kregen ze bijna ruzie.


Toen liet de meester hen van plaats wisselen.
En heel langzaam drong het tot hen door dat zij ondanks de verschillen van hun waarneming, toch allen de waarheid hadden gesproken.

 

 

2013-02-12

Hoornzuil verwijderen bij Mantra!

9 februari 2013

Vanaf oktober 2012 heeft Mantra meerdere malen een hoefzweer gehad.
Mantra is altijd gevoelig geweest voor hoefzweren en elk jaar had hij hier wel een keer last van. Wanneer deze echter opengelegd werd en het ontstekingsvocht goed af kon vloeien, herstelde het altijd weer prima.

In oktober 2012 had Mantra weer een hoefzweer. Ditmaal kwam de ontsteking eraan de kroonrand uit. De dierenarts heeft deze opengemaakt en na enkele dagen alles goed schoon te houden, herstelde Mantra weer van zijn pijnlijke voet en de bijbehorende kreupelheid.

Na ca. 5 weken constateerde ik weer een onregelmatigheid bij Mantra, die na enkele dagen uitmondde in echte kreupelheid. Wederom kwam de ontsteking er bij de kroonrand uit. Ditmaal had ik ook de hoefsmid erbij gehaald, die argwaan kreeg en zodoende kwam er een tweede hoefsmid bij, die meer gespecialiseerd is in afwijkingen aan de hoef. Hij verdacht Mantra van een hoornzuil.

Wat is een Hoornzuil?

De teenhoornzuil
Zoals de naam al aangeeft, bevindt deze hoornzuil zich in de teen van de hoef.

De hoofdoorzaken van dit soort hoornzuilen zijn meestal een hoefzweer of een trauma van buitenaf waardoor de kroonrand is beschadigd. De kroonlederhuid die de hoorn aanmaakt, krijgt door deze beschadiging een prikkel waardoor een abnormale aangroei van hoorn gevormd wordt aan de binnenzijde van de hoornschoen.

Doordat de hoornschoen en de onderliggende weefsels vast met elkaar verbonden zijn, creeert de hoornzuil extra druk op de onderliggende lederhuid en zal hierdoor ook pijn ontstaan. In ernstige gevallen kan een hoornzuil zoveel druk uitoefenen op de onderliggende weefsels dat er een sleuf in het hoefbeen ontstaat.

Aan de buitenzijde van de hoef is niks te zien, maar aan de onderkant van de hoef is dan vaak een onregelmatige vorm van de witte lijn te zien. Door deze onregelmatige structuur van het hoorn op die plaats is deze plak gevoelig voor het binnendringen van bacteriën. Wij spreken dan van een geïnfecteerde hoornzuil hetgeen zeer pijnlijk is en behandeld moet worden om verdere schade aan het hoefbeen te voorkomen. Behandelen zoals een hoefzweer levert een kort resultaat op maar de dieper gelegen delen blijven ontstoken en de pus zal zich opnieuw gaan ophopen met uiteindelijk zoals op bovenstaande röntgenbeeld aantasting van het hoefbeen.

Na de benodigde informatie ingewonnen te hebben via internet, bij verschillende hoefsmeden en dierenartsen, die allemaal hetzelfde verhaal vertelden, heb ik in overleg met mijn dierenarts - Michel Schoolmeesters - besloten om Mantra, nu hij ontstekingsvrij was naar de kliniek te brengen voor een foto en indien er afwijkingen geconstateerd zouden worden, direct tot opereren over te gaan.

Op 8 februari kon ik terecht bij Michel. Na een reeks aan foto's gemaakt te hebben, die vaag een afwijking aan het hoefbeen lieten zien, hebben we besloten de hoef open te maken.



De sedatie en verdoving worden gedaan door de dierenarts en de eigenlijke behandeling werd uitgevoerd door de hoefsmid - Gerben Bronckhorst.

Alvorens te opereren werden er ijzers aangebracht aan beide voorvoeten. De te behandelen hoef kreeg een ijzer met de takken naar voren, netzo als bij een hoefbevangen paard, zodat de toon mooi vrij ligt.

 


De echte behandeling kon toen beginnen. Mantra werd aan beide zijden van de kogel verdoofd, zodat de ondervoet gevoelloos was.

 


 

Bijgaande film toont het grootste gedeelte van de operatie.
Als je niet tegen bloed kan, adviseer ik je de film niet te bekijken.

 

2014-03-23

Visitekaartjes van Klassiek Paardrijden!

23 maart 2014

De visitiekaartjes van Klassiek Paardrijden zijn klaar! Zie hier het resultaat.

 

          

 

2011-05-26

De vlinder


Een man vindt een cocon van een vlinder en neemt deze mee naar zijn huis.
Op een dag verschijnt er een kleine opening in de cocon. De man zit uren te kijken, hoe de vlinder zijn lijf door de kleine opening probeert te wurmen.

Op een gegeven moment lijkt het, of de vlinder geen vooruitgang meer boekt.
Het lijkt, of hij niet verder kan, dan tot waar hij tot nu toe gekomen is.

De man besluit de vlinder te helpen. Hij pakt een schaar en opent de cocon.
De vlinder komt er nu een stuk gemakkelijker uit.

Maar de vlinder heeft een verweerd lijf. Hij is klein met verschrompelde vleugels.

De man blijft kijken, want hij verwacht is, dat de vleugels zich elk moment zullen openen en groter en steviger zullen worden, zodat ze het lijf kunnen dragen.
Er gebeurt niets!

Integendeel: de vlinder leeft zijn leven al strompelend. Hij kan zich slecht bewegen met zijn verweerde en verschrompelde vleugels. Hij heeft nooit kunnen vliegen.

De man was vol liefde en goede bedoelingen, maar begreep niet, dat de kleine opening in de cocon en de worsteling van de vlinder om eruit te komen, de natuurlijke weg was om vocht vanuit het lijf in de vleugels te persen, zodat hij gereed zou zijn om te vliegen, zodra hij de cocon had verlaten.

Moraal:
Soms zijn worstelingen precies, wat we nodig hebben in het leven.
Als we ons leven zouden leven zonder obstakels, zouden we kreupel raken.
We zouden niet zo sterk zijn, als we zouden moeten zijn.

We zouden niet kunnen vliegen!

2013-03-09

Voel de (achter)benen van je paard!

9 maart 2013

Met je zit kan je de beweging van de rug goed voelen en daarmee de bewegingen van de ledematen. Op die manier kan je exact vertellen welk achterbeen opgetild wordt en welk been op de grond staat.

                  

  • De linker zitbeenknobbel van de ruiter zakt naar voren/naar beneden als het paard zijn linker achterbeen optilt. (rood)
  • De buik van het paard zwaait uit naar rechts om plaats te maken voor dit ondertredende en dragende achterbeen.
  • De linker zitbeenknobbel gaat weer achterwaarts omhoog en is op zijn hoogste punt als het paard zijn achterbeen neerzet.

Wanneer je je bekken en bovenbenen goed kan ontspannen en meebungelt met je benen kan je precies voelen wat er onder je gebeurt. Je been wordt precies op het goede moment opgehaald om een achterbeen te beïnvloeden (drijven, verder onder de massa te plaatsen etc.)