De rijkunst is eindeloos moeilijk en er is nog nooit iemand meester in de volmaakte zin des woords geworden voordat de ouderdom zijn kruin grijs dan wel kaal gemaakt heeft. Paul Plinzner, Das Gymnasium Des Pferdes

Archief

Nieuw in archief | Artikel overzicht
A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z |

29-05-2011 

De buiging van de achterhand!            29 mei 2011

Er zijn 2 redenen waarom een paard zijn hurken niet wil buigen in het voorwaarts gaan.
    a. hij is stijf in zijn rug van neus tot staart (rugmusculatuur);
    b. hij is overbogen.

 

 

 

 

a. Door de stijve rugspieren, kan het paard zijn bekken niet kantelen. Hierdoor kunnen zijn achterbenen niet onder het zwaartepunt, de massa komen en zullen dus niet inbuigen als gevolg van het vermeerderde gewicht.

b. Een paard kan op 2 manieren "overbogen" zijn.

  • Een paard kan te hoog worden ingesteld. Hierbij is de positie van het hoofd ten opzichte van de daling van de achterhand uit balans (hoofd te hoog - rug hol/weggedrukt - achterhand hoog) - plaatje a.
  • Een paard kan ook zijn hoofd in een voorwaarts neerwaartse positie plaatsen, waarbij zijn neus achter de loodlijn komt (hoofd te diep - achterhand hoog) - plaatje b.

Beide posities in de hoofdhalshouding belemmeren het onderbrengen van de achterhand en daarmee het inbuigen van de hurken (achterhandgewrichten).

Wilt u reageren op dit artikel?

Tonen bij bericht?
Na het versturen, wordt uw reactie gecontroleerd door onze redactie voordat het geplaatst wordt.